تبليغاتX
یه عاشق

یه عاشق


    

چشم چشم دو ابرو

نگاه من به هر سو

پس چرا نیستی پیشم

نگاه خیس تو کو؟

گوش گوش دوتا گوش

دو دست باز به آغوش

بیا بگیر قلبمو

یادم تورا فراموش

چوب چوب یه گردن

جایی نری تو بی من

دق میکنم میمیرم

اگر تو دور شی از من

دست دست دوتا پا

یاد تو مونده اینجا

یاد میاد میگفتی

بی تو نمیرم هیچ جا!

چشم چشم دو ابرو

دو ابروی کمونی

چشم چشم دو ابرو

دو چشم آسمونی

چشم چشم دو ابرو

چشمای خیس هر شب

من تو یه فریاد

اسم تو عمری بر لب

دست دست دوتا دست

دودست عاشقونه

دو دست پاک و پر مهر

دو حس صادقاته

پا پا دوتا پا

دو پای سخت همراه

همراهی قرص و محکم

حتی تا خونه ی ما

قلب قلب دوتا قلب

دوقلب قفل درهم

دو قلب مست و عاشق

عشقی فرا از عالم

جسم جسم دو تا جسم

دو جسم اما با یک روح

یه روح آسمونی

بلند چو قله ی کوه

عشق عشق چه زیباست

الهی جون بگیره

هر کسی سد عشق شد

دعا کنیم بمیره

 

 

 

ای باران عشق و دوستی

 

برمن ببار که تشنه ام به نوازش تو

 

یکنفس می ایستم و ایستاده ام

 

تا پاک شوم بیشتر و بیشتر

 

از ترس و وهم

 

سرشارم کن ازیقین و امید

 

و دوست داشتن

 

دستانم رو به سوی ابدیت

 

که من در آرزوی پروازم...

 

 

 

 

   از صدای قار قار کلاغ ها خسته ام

   از دردها ، فریاد ها ، رنج ها خسته ام

   از جدال سرنوشت با خودم

   از بازی این روزگار خسته ام

   از سکوت مبهم نیمه شب

   از شلوغیه این اجتماع خسته ام

   از ثانیه ها ، دقیقه ها ، ساعت ها

   از این همه تکرار خسته ام

   از تنهایی و غریبی و بی کسی

   من از زیادی این جماعت خسته ام

   از سوال ها و پرسش های بی هدف

   از این جواب های بی اساس خسته ام

    از این کره ی خاکی از این جهان

   از آدمای بی تفاوت خسته ام

  خسته ام خسته تر از دیگران

   حتی از این حس خستگی هم خسته ام

     

                       

 

 

 

آسمان شب مهتابی ست

وجودم غرق بی خوابی ست

 

کنار حوض فیروزه باغ

در تامل زندگی جاری ست

 

ز عطر بهار نارنج سرمست

زنم فریاد وقت بیداری ست

 

شنیدم ندایی آسمانی گفت

حضورت در خواب بیداری ست

 

خودم خواب و کنم بیدار

عجب صوری صور بیداری ست

 

شدم محزون از این گفتار

چرا تن مشهور بی آری ست

 

تو که آری و بیداری

کنم بیدار وقت بیداری ست

 

   


 

+ نوشته شده در سه شنبه سی و یکم اردیبهشت 1387 17:19 توسط بابک |


عشق يعني مستي و ديوانگي

           عشق يعني  با جهان بيگانگي

                     عشق يعني شب نخفتن تا سحر

                               عشق يعني سجده با  چشمان تر

                                          عشق يعني  سر به دار آويختن

                                          عشق يعني اشک حسرت ريختن

                                          عشق يعني درجهان رسواشدن

                                عشق يعني مست و بي پروا شدن

                              عشق يعني اعتبار لحظه ها

                  عشق يعني سجده بر سجاده ها

             عشق يعني يک تبسم يک نماز

          عشق يعني عالمي در راز و نياز

        عشق يعني سوختن از تشنگي

               عشق يعني سوختن از بيدلي

                         عشق يعني يک شقايق غرق خون

                                   عشق يعني درد و مهنت در درون

                                            عشق يعني انتهاي هرچه راز

                                                      عشق يعني راز شبهاي دراز

                                                   عشق يعني يک سوال بر هر جواب

                                                       عشق يعني يک سوال بي جواب

                                                     عشق يعني آخر خط بهشت

                                                 عشق يعني دوزخ بي سرنوشت

                                             عشق يعني رنگ شادي رنگ نور

                                        عشق يعني ظلمت تاريکي رنگ گور

                                     عشق يعني سوختن با ساختن

                              عشق يعني زندگي را باختن

                     عشق يعني انتظار و انتظار

               عشق يعني هرچه بيني عکس يار

               عشق يعني لحظه ديدار توبي

                           عشق يعني ديده بر در دوختن

                                    عشق يعني در فراقش سوختن

                                            عشق يعني لحظه هاي ناب ناب

                                                     عشق يعني لاله اما بر چمن

                                                              عشق يعني زاهد اما بت پرست

                                                                     عشق يعني همچو من شيدا شدن

                                                          صد سخن دارد وليکن بي صدا

                                                                        عشق من یعنی تنهایی

 

 

 

 

 

كاش مـي شــــــــــــــــد در كنـارت 
                                           عاشـق و ديوانــــــــــــــــــــه بـودن
 

                                                                        بـا دل مســـــــــــــــــت و خرابـت

                                                                                                  همدل وهــــــــم خانـه بـودن

كاش مـي شــــــــــــــــد در خيالـم

                                       خـواب ورويـــــــــــــــــاي توديـدن

                                                                       در دل شـب مســــــــــــــــت بــودن

                                                                                                  

  چشـم زيبــــــــاي تـو ديـدن  

                                      كاش مـي شـد از نگاهـت

                                                                  پل بـه دنيـاي دلـت زد
                                                                              مست چشمـــــــــان تـو بـود و

 

 

 

عشق جنون است وجنون چیزی جزخرابی وپریشانی فهمیدن

 و اندیشیدیدن نیست اما دوست داشتن

در اوج معراجش از سرحدعقل فراتر می رود

 وفهمیدن واندیشیدن را نیز از زمین می کند و با خود به قلعه بلند اشراق می برد .

عشق زیبایهای دلخواه را در معشوق می آفریند

 ودوست داشتن زیباییهای دلخواه را در دوست می بیند و می یابد.

عشق تنها یک فریب بزرگ وقوی است و

دوست داشتن یک صداقت راستین وصمیمی بی انتها ومطلق

عشق در دریا غرق شده است و دوست داشتن در دریا شنا کردن است

عشق بینایی را می گیرد ولی دوست داشتن بینایی را می دهد

عشق همراه با شک آلوده است و دوست اشتن سراپا یقین است و شک ناپذیر

از عشق هرچه بیشتر بنوشیم سیراب تر می شویم

واز دوست داشتن هر چه بیشتر  بنوشیم تشنه ترمی شویم

عشق نیرویی است در عاشق که اورا به سوی معشوق می کشاند

 و دوست داشتن جاذبه ای است

دردوست که دوست را به دوست می برد عشق تملک معشوق است

 ودوست داشتن تشنگی محو شدن در دوست.

عشق رو به جانب خود دارد خودخواه است و

حسود معشوق را برای خود می پسندند ومی ستاید

اما دوست روبه جانب دوست دارد و اورا برای او دوست می دارد

 وخود در میانه نیست آری که دوست داشتن از عشق برتر است

 

تا حالا عشق را باور داشتی؟؟؟؟

 

 

 

   یک بار دیگر عشق را با خون نوشتند

 

   تعــبیر لبـــخند تـــورا گلــگون نوشتند

 

   تادست عشــق ازپیـکر عاشــق جداشد

 

  بادســت لیـــلا قصـــه مجنـون نوشتند

 

   این کـوچـــه ها بیتو همیشه بی قرارند

 

   حـــس غـــریبـــی بیـــن پاییزوبهارند

 

   رفتی ولی فکری به حال کوچـه ها کن

 

   بـــــوی تـــورادارند وامـاتـورا ندارند

 

   بیـــدارم و مـــی بیـنمـت رویا به رویا

 

   ازپیـــش چشمـم می روی دنیا به دنیا

 

   باتــومیـــان آب وآتـــش آشتــــی بود

 

   درآتــش است از رفتنت دریا به دریا

 

 

      عشق یعنی خاطرات بی غبار    

  دفتری از شعروعطر بهار

عشق یعنی یک تمنا،یک نیاز

زمزمه از عاشقی با سوزو ساز

عشق یعنی ملتهب از یک نگاه

غرق در گلبوسه تا وقت پگاه

عشق یعنی عطر خجلت...شور عشق

گرمی دست تو در آغوش عشق

عشق یعنی"بی تو هرگز...پس بمان"

تا سحر از عاشقی با او بخوان

 

 

    از چهره طبیعت افسونکار
  

 بر بسته ام دو چشم پر از غم را

   تا ننگرد نگاه تب آلودم

   این جلوه های حسرت و ماتم را

    پاییز ای مسافر خک آلوده

در دامنت چه چیز نهان داری 

   جز برگهای مرده و خشکیده

   دیگر چه ثروتی به جهان داری

    جز غم چه میدهد به دل شاعر

     سنگین غروب تیره و خاموشت ؟

    جز سردی و ملال چه میبخشد

   بر جان دردمند من آغوشت ؟

    در دامن سکوت غم افزایت

   اندوه خفته می دهد آزارم

   آن آرزوی گمشده می رقصد

   در پرده های مبهم پندارم

   پاییز ای سرود خیال انگیز

   پاییز ای ترانه محنت بار

   پاییز ای تبسم افسرده

   بر چهره طبیعت افسونکار

 

 

 

ادمک اخر دنیاست..بخند

    ادمک مرگ همین جاست ..بخند

            ان خدایی که بزرگش خواندی...

                   به خدا مثل تو تنهاست...بخند

                       دست خطی که تو را عاشق کرد

                                شوخی کاغذی ماست ...بخند

                                            فکر کن درد تو ارزشمند است

                                             

فکر کن گریه چه زیباست...بخند

    صبح فردا به شبت نیست که نیست

                        تازه انگار که فرداست ...بخند

                                  راستی انچه به یادت دادیم...

                                    پر زدن نیست که در جاست..بخند

                                                              ادمک نغمه اغاز نخوان

                                                               به خدا اخر دنیاست...بخند!!!

 

با همه ی بی سر و سامانی ام
                باز به دنبال پریشانی ام
                                 طاقت فرسودگی ام هیچ نیست
                                                 در پی ویران شدنی آنی ام

آمده ام آن لحظه ی توفانی ام
             دلخوش گرمای کسی نیستم
                                   آماده ام تا تر بسوزانی ام
                                                   آمده ام با عطش سالها

تا تو کمی عشق بنوشانی ام 
             ماهی برگشته ز دریا شدم
                                  تا که بگیری و بمیرانی ام
                                                 خوبترین حادثه می دانمت

خوبترین حادثه می دانی ام
              حرف بزن ابر مرا باز کن 
                            دیرزمانی است که بارانی ام 
                                        حرف بزن حرف بزن سالهاست 
                                                    تشنه ی یک صحبت طولانی ام


+ نوشته شده در سه شنبه سی و یکم اردیبهشت 1387 17:17 توسط بابک |


عشق یعنی تا ابد آبی شدن 

عشق یعنی لحظه ای بارانی و

لحظه ای شفاف ومهتابی شدن

عشق یعنی لذت یک آرزو

عشق یعنی یک بلای ماندگار

عشق یعنی هدیه ای از آسمان

عشق یعنی یک صفای سازگار

  

               

 

   دوستت دارم چون تنها ترین فکر تنهایی منی.

    دوستت دارم چون زیباترین لحظات زندگی منی.

    دوستت دارم چون زیباترین رویای خواب منی.

   دوستت دارم چون زیباترین خاطرات منی.

    دوستت دارم چون به یک نگاه،عشق منی

 

 

من وتو آدم وحوا نبوديم 

جدا از مردم دنيا نبوديم

 

من وتو با همين مردم نشستيم

 

ولي انگار با اين ها نبوديم

 

 

 

من وتو، تا نفس باشد من و تو

 

من وتو ،در قفس باشد من و تو

 

من وتو حرفمان حرف هوس نيست

 

اگر هم از هوس باشد من وتو

 

 

 

من وتو اي من وتو جاودانه

 

براي لحظه هاي جاودانه

 

زما بايد دوباره جان بگيرد

 

غريو شعر هاي عاشقانه

 

 

 

من وتو نيمه اي از روحمان كم

 

دو تنها ودو سرگردان عالم

 

غريبي بيشتر از اينكه يكم عمر

 
 من وتو زندگي كرديم بي هم  
 


 

من وتو بي قرار بي قراري

 

براي هم هميشه يادگاري

 

تمام روز بي تابيم وبي خواب

 

به اميد شب وشب زنده داري

 

 

 

 

 

من وتو جانمان از هم جدا نيست

 

من وتو يا تو و من بين ما نيست

 

يكي هستيم تا آن حد كه ديگر

 

به تنهايي ما حتي خدا نيست

 

 

 

من وتو خار چشم سرنوشتيم

 

كه اين خط را از او خوشتر نوشتيم

 

جهنم جاي سر افكندگان است

 
 من وتو سر به داران بهشتيم
 
 
 

من و تو ما شدن را ياد داديم

 

به شب فردا شدن را ياد داديم

 

من وتو جو به جو قطره به قطره

 

ره دريا شدن را ياد داديم

 

 

 

من وتو اين هجا را مي شناسيم

 

زبان واژه ها را مي شناسيم

 

سكوت از جنس فرياد است اين جا

 

چه خوب اين هم صدا را مي شناسيم

 

 

 

 

عشق يعنی پرگشودن

                                عشق يعنی سرفرودن

                                                 عشق يعنی محرم راز

                                                               دل در آن حاصل نمودن

عشق يعنی راز هستی

                                عاشقی را سربريدن

                                              عشق يعنی بوی يک گل

                                                                در چمنزاری خزيدن   

عشق يعنی آن جدايی

                                   رفتن و هرگز نديدن

                                                      عشق يعنی ساز پنهان

                                                                    گريه عاشق رو شنيدن

 

 

 

 

عشق                                      بيداد    من

باختن                  يعني                    لحظه                 عشق

جان                          سرزمين             يعني                        يعني

زندگي                                 پاک من عشق                               ليلي و

قمار                                                                                    مجنون

در                              عشق يعني ...           شدن

ساختن                                                                                  عشق

دل                                                                                   يعني

كلبه                                                                        وامق و

يعني                                                                   عذرا

عشق                                                           شدن

  من                                                عشق

 فرداي                                يعني

  كودك                        مسجد

  يعني             الاقصي

عشق  من

 

 

 

 

خط به خط احساس من، با اسم تو شرو شده

دیدن تو برای من  ،  دیگه یه آرزو شده

تو اینجا نیستی و دلم ، همیشه بی تاب توئه

نیستی ببینی عاشقت ، تو حسرت خواب توئه

رو در و دیوار دلم ، ترانه ی عشق شماس

بیا ببین بیا ببین که عاشقت توی کُماس

به هر طرف رو می کنم ،خیالته ... نگاهته ...

چشمامو می بندم و باز ، رویای روی ماهته

تو رو به چی قسم بدم از تو عزیزتر ندارم !؟

قسم به جون بی وفات، من هنوزم دوست دارم

قسم به چشمای تو که از عشق تو کم نشده

بیا تا بی تو این دلم ،  تسلیم ماتم نشده

غریبم هرجا که میرم، هرجایی بی تو غربته

تنهایی خیلی سخته و دلم دیگه بی طاقته

خوارم نکن پیش همه ، هر چی کشیدم بسمه

آتیش نزن به قلب من ، درد خودم مگه کمه !؟

اگه یه ذره عشق هنوز تو قلب تو مونده باشه

اگه یکی برای تو ، ترانمو خونده باشه

می دونی که چی می کشم ، می فهمی حال و روزمو

میشنوی اگرم نخوای، گریه و آه و سوزمو

نمی دونم به کی بگم ، که چی اومده بر سرم

از کی گلایه بکنم ؟ به کی شکایت ببرم ...

خوارم نکن پیش همه ...

ماجرای دو تا گل سرخ

 

 

گل سرخ قصمون با شبنم رو گونه هاش

 

دوباره دل داده بود به دست عاشقونه هاش

 

خونه ی اون حالا تو یه گلدون سفالی بود

 

جای یارش چقدر تو این غریبی خالی بود

 

یادش افتاد که یه روز یه باغبون دو بوته داشت

 

یه بهار اون دو تا رو کنار هم تو باغچه کاشت

 

با نوازش خورشید طلا قد کشیدن

 

قصشون شروع شد و همش به هم میخندیدن

 

شبنمای اشکشون از سر شوق و ساده بود

 

عکس دیوونگیشون تو قلب هم افتاده بود

 

حیف لحظه هایی که چکید و مرد و برنگشت

 

گلای قصه ی ما اهالی شهر بهار

 

نبودن آشنا با بازی تلخ روزگار

 

فکر میکردن همیشه مال همن تا دم مرگ

 

بمیرن با هم میمیرن از غم باد و تگرگ

 

یه روز اما یه غریبه اومد و آروم و ترد

 

یکی از عاشقای قصه ی ما رو چید و برد

 

اون یکی قصه ی رفتن و باور نمیکرد

 

تا که بعدش چیده شد با دستای سرد یه مرد

 

گلای قصه ی ما عاشقای رنگ حریر

 

هر کدوم یه جای دنیا بودن و هر دو اسیر

 

هیچکی از عاقبت اون یکی با خبر نبود

 

چی میشد اگه توی دنیا قصه ی سفر نبود

 

قصه ی گلای ما حکایت عاشقیاس

 

مال یاسا ، پونه ها ، اطلسیا ، رازقیاس

 

که فقط تو کار دنیا دل سپردن بلدن

 

بدون اینکه بدونن خیلیا خیلی بدن

 

یکیشون حالا تو گلدون سفال خیلی عزیز

 

اون یکی برده شده واسه عیادت مریض

 

چقدر به فکر هم اما چقدر در به درن

 

اونا دیگه تا ابد از حال هم بی خبرن

 

روزگار تو دنیای ما قربونی زیاد داره

 

این بلاها رو سر خیلی کسا در میاره

 

بازیاش همیشه یک عالمه بازنده داره

 

توی هر محکمه کلی برگ و پرونده داره

 

این یه قانون شده که چه تو زمستون چه بهار

 

نمیشه زخمی نشد از بازیای روزگار

 

اگه دست روزگار گلای ما رو نمی چید

 

حالا قصه با وصالشون به آخر می رسید

 

ولی روزگار ما همیشه عادتش اینه

 

خوبا رو کنار هم میاره بعدم میچینه

 

کاش دلایی که هنوزم می تپن واسه بهار

 

در امون بمونن از باز یای تلخ روزگار

 

 

                            

 

زندگی شاپرک است خفته بر بال نسیم


می پرد تا گل صبح از شب شهر قدیم 
 
زندگی شاخ گلی است از کویری زده سر


عطر جان می بخشد تاکه گردد پرپر
 
زندگی چلچله ای است گرم کوچیدن مرگ


دفتر خوانده شده روز وشب برگ برگ
 
زندگی عاطفه ایست گرم توفنده وپاک


خنده نازک گلی به کرم ورزک برگ
 
زندگی منظره ای در گذرگاه نظر


بسترگل شدن گل ناچیز بشر 
 
زندگی مشغله ای است در تکاپوی زمان


فصل کشتن بهار درویدن به خزان

 

عزیزانم

+ نوشته شده در سه شنبه سی و یکم اردیبهشت 1387 17:14 توسط بابک |


    وقتي باران بي بهانه مي بارد؛وقتي تو كنارم نيستي

    وقتي حتي جاده ها هم بوي انتظار مي دهند...

    وقتي غريبانه به تو مي انديشم و وقتي صادقانهبراي ديدنت

    اشك مي ريزم...در ميان دلتنگي فرياد مي زنم دوستت دارم

 


    اگر مي داد ليلي كام به مجنون كجا افسانه مي شود نام مجنون
    چو عاشق از نگارش كام گيرد چراغ ارزوهايش بميرد
    نواي عاشقي در بي نوايست دوام عاشقي ها در جداييست...
     اگر مي داد ليلي كام به مجنون كجا افسانه مي شود نام مجنون
    چو عاشق از نگارش كام گيرد چراغ ارزوهايش بميرد
    نواي عاشقي در بي نوايست دوام عاشقي ها در جداييست...

 


   عشق هرجا رو کند آنجا خوش است

   گر به دریا افکند دریا خوش است

    گر بسوزاند در آتش دلکش است

    ای خوشا آن دل که در این آتش است

    تا بینی عشق را ایینه وار

   آتشی از جان خاموشت برآر

   هر چه می خواهی به دنیا نگر

    دشمنی از خود نداری سخت تر

    عشق پیروزت کند بر خویشتن

    عشق آتش می زند در ما و من

    عشق را دریاب و خود را واگذار

    تا بیابی جان نو خورشیدوار

    عشق هستی زا و روح افزا بود

   هر چه فرمان می دهد زیبا بود


+ نوشته شده در سه شنبه سی و یکم اردیبهشت 1387 17:11 توسط بابک |


 
در دادگاه عشق.قسمم قلبم.
وکیلم.دلم و حضار جمعی از عاشقان ودلسوختگان.
قاضی نامم را بلند خواند. گناهم را
دوست داشتن تو اعلام کرد
ومحکوم شدم به تنهایی ومرگ
کنار چوبه دار از من خواستن
آخرین خواسته ام را بگویم
و من گفتم به تو بگویند
دوستت دارم
 

 

ببار بارون٬شاید آروم بگیرم

 

ببار بارون٬منم با تو اسیرم

 

تک و تنها زیر باررون می شینم

 

واسه دلتنگی هام ماتم می گیرم

 

ببار ای آسمون٬حرفات ترانه است

 

تو هم مثل منی٬گریه ات بهانه است

 

ببار ای مهربون قلبم شکسته

 

ببار ای همزبون٬تنها و خسته

 

صدای چک چک آواز خوندن

 

ترانه تو قفس آوای بودن

 

ببار حالا از این درد زمونه

 

که تنها منو کرده دیوونه

 

بازم دلم بهانه کرده

 
 


+ نوشته شده در سه شنبه سی و یکم اردیبهشت 1387 17:9 توسط بابک |


+ نوشته شده در دوشنبه سی ام اردیبهشت 1387 18:49 توسط بابک |


+ نوشته شده در دوشنبه سی ام اردیبهشت 1387 18:48 توسط بابک |


+ نوشته شده در جمعه سیزدهم اردیبهشت 1387 18:7 توسط بابک |


عشق

+ نوشته شده در سه شنبه سوم اردیبهشت 1387 12:43 توسط بابک |


اگه يک روز فهميدی که دل هزار نفر برات تنگ شده٬ بدون اوليش منم!

 

اگه يک روز فهميدی که دل صد نفر برات تنگ شده٬ بدون اوليش منم!

 

اگه يک روز فهميدی دل ده نفر برات تنگ شده٬ بدون اوليش منم!

 

اگه يک روز فهميدی که يک نفر دلش برات تنگ شده٬ بدون اون منم!

 

اگه يک روز فهميدی که کسی دلش برات تنگ نشده٬ بدون من مُردم!!!

+ نوشته شده در سه شنبه سوم اردیبهشت 1387 12:42 توسط بابک |


 گل گفت مرا بفرست با عطر خود او را شاد سازم

 گفتم او خود گل است

خار گفت مرا بفرست

 تابه چشم دشمنانش فرو روم گفتم

او انقدر مهر بانم است كه دشمن ندارد

 بلبل گفت مرا بفرست

 تا برايش اواز خوانم گفتم او خوش صداست

ناگاه صداي تاب تاب قلبم بود كه

 مي گفت مرا بفرست تا دوستش بدارم

 پس خالصانه به تو تقديم مي كنم

+ نوشته شده در سه شنبه سوم اردیبهشت 1387 12:40 توسط بابک |


بی تابم

+ نوشته شده در سه شنبه سوم اردیبهشت 1387 12:38 توسط بابک |


+ نوشته شده در سه شنبه سوم اردیبهشت 1387 12:37 توسط بابک |


تو را خواهم

                                        تو را تنها

                      که در یک گوشه ی قلبت به جا مانم

                              نه با یک حلقه ی زرین

                            نه با یک بوسه ی شیرین

                  فقط برای چشمهای مهربانت آشنا مانم

                        ای کاش این سکوت را بشکند

                                نگاه بی آرایش تو

                      تا بگویمت تا آخرین نکته ی جان

                  دوستت دارم

+ نوشته شده در سه شنبه سوم اردیبهشت 1387 12:36 توسط بابک |


+ نوشته شده در سه شنبه سوم اردیبهشت 1387 12:33 توسط بابک |


خوب میفهمم که میان ما چقدر فاصله است اما ایمان دارم

           که این فاصله روزی خواهد شکست .ومن دستم را در این

           روزهای دشوار دلتنگی به دست توخواهم داد و با هم لبخند

                                 را تجربه خواهیم کرد

تقدیم به تو که به خاطر وجودت دشوار ترین روزهاو لحظه ها  را تحمل خواهم کرد.

---------------------------------------------------------------------

         این که چه مدت وچقدرازهم دیگردورباشیم بی اهمیت است

                           عشق من کما کان ازآن توست

                             وتا ابدعاشق تو خواهم بود

                              به خاطر توست که اینجام

                       چه در روح چه در فکر وچه در جسم

             وبا ریختن قطره اشکی فرشته تو در کنارت خواهد بود .

 

---------------------------------------------------------------------

 

+ نوشته شده در سه شنبه سوم اردیبهشت 1387 12:32 توسط بابک |


+ نوشته شده در سه شنبه سوم اردیبهشت 1387 12:20 توسط بابک |


+ نوشته شده در دوشنبه دوم اردیبهشت 1387 17:19 توسط بابک |


بیا مثل مرغان آشفته هجرت کنیم

 

                                         افق را به مهمانی پونه د عوت کنیم

 

بیا گل شدن را رعایت کنیم

 

                                  ز پروانه ماندن حمایت کنیم

 http://sweetscentoflove.blogfa.com/

 

در سایه روشن عشق نام تو از همه چیز ماندنی تر است ای آسمانی ترین ستاره.

+ نوشته شده در دوشنبه دوم اردیبهشت 1387 17:17 توسط بابک |


گر چه از دوری این فاصله ها مایوسم از همین فاصله دور تو را می بوسم...

 

 

Click for Full Size View

+ نوشته شده در دوشنبه دوم اردیبهشت 1387 17:16 توسط بابک |


برایت آسمانی خواهم کشیدImage and video hosting by TinyPic

 

Image and video hosting by TinyPicپر از ستاره های همیشه نورانیImage and video hosting by TinyPic

 

Image and video hosting by TinyPicتو در کنار من روی ابرهاImage and video hosting by TinyPic

 

Image and video hosting by TinyPicمن غرق آن همه مهربانیImage and video hosting by TinyPic

 

ميشود ازحسرت ديدار تو بيمار شد

 

ميشود در عين مستي نزد تو هوشيار شد

 

ميشود مثل خدا در نزد تو تعظيم كرد

 

ميشوددر نزد تو مشغول استغفار كرد

 

ميشود نام تو را همچون دعايي ذكر كرد

 

ميشود با جان و دل خواهان اين تكرار شد

 

ميشود از شوق ديدار تو رفتن سوي خواب

 

ميشود با ياد تو هر نيمه شب بيدار شد

 

 

 

 

 

دوست دارم با تو در عطر گل ها باشم

                                        دوست دارم باتو در سکوت شبها باشم

دوست دارم باتو لبخند بزنم

                                   خيلی دوستت دارم

     

 

             

         

 

 

 

 


+ نوشته شده در دوشنبه دوم اردیبهشت 1387 17:15 توسط بابک |


  بــی تـو نمی خـوام دیگه دنـیا بـه کامم بـاشه 

  حـتـی یـه لحـظــه خـوب در انـتــظـارم بـاشـه 

  بـی تـو نـمی خــوام دیگــه تـو آسـمونا باشـم   

   می خوام تـو قـعـر زمـین تنهای تنهای باشـم   

  بی تـو نمی خـوام دیـگـه دوبـاره پــیــدا بـشم   

  مـجــنـون و دیــوونـه و شــیـدا و لــیــلا بشم    

 

   بی تـو نـمـیـخوام دیگه ، جون تو بدن بمونه    

 

     بی تـو می خـوام بمیرم بی غرورو بی بهونه       

   

      بـی تـواگـه تـو خـواسـتی تا آخرش می مونم          

    

       امـا بــدون عـزیــزم ،  تــویـی تـو مـهـربونم      

 چشم، چشم دو ابرو
نگاه من به هر سو
پس چرا نیستی پیشم؟
نگاه خیس تو کو؟
گوش، گوش دو تا گوش
دو دست باز یه آغوش
بیا بگیر قلبمو
یادم تو رو فراموش
چوب، چوب یه گردن
جائی نری تو بی من
دق می کنم، می میرم
اگه تو دور شی از من
دست، دست دو تا پا
یاد تو مونده اینجا
یادت می یاد می گفتی
بی تو نمیرم هیچ جا...؟

+ نوشته شده در دوشنبه دوم اردیبهشت 1387 17:13 توسط بابک |


+ نوشته شده در دوشنبه دوم اردیبهشت 1387 17:12 توسط بابک |


+ نوشته شده در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387 16:16 توسط بابک |


+ نوشته شده در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387 16:15 توسط بابک |


می دونستی ؟

 

می دونستی که شدی همدم این دل

 

می دونستی که شدی ملکه ی این ذهن

 

می دونستی که شدی رویای خوابام

 

می دونستی که شدی متن کتابام

 

می دونستی که چقدر بی تو اسیرم

 

اسیر عشقم بی تو می میرم

 

می دونستی که فقط تو رو دوست دارم

 

عاشق توام و فقط تو رو می پرستم

+ نوشته شده در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387 16:14 توسط بابک |


+ نوشته شده در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387 16:13 توسط بابک |


+ نوشته شده در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387 16:12 توسط بابک |


Image hosting by TinyPic

+ نوشته شده در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387 16:7 توسط بابک |